Still not good enough.

lovequotesrus: Photo Courtesy: sambooby

Sun, 20 May 2012 23:02:10 +0800

lovequotesrus:

Photo Courtesy: sambooby

Photo

Sun, 20 May 2012 23:02:09 +0800

Photo

Sun, 20 May 2012 20:49:37 +0800

Feb. 9

Sun, 20 May 2012 20:21:07 +0800

February 9, 2012 pa talaga to dapat eh. di ko lang napost. Well, it’s better late than never. :)

Nakakatuwa talaga tong araw na ‘to. Nakuntento ako sa pagsalubong at pagtitig ko sknya mula sa 5^th floor. Di ko alam kung bakit, pero masaya na akong makita siyang ganun. Parang isa na akong 5yr old boy na natutuwa na pag nakikita yung crush nya. Ang bilis kong makuntento. Dahil siguro ay naiintindihan ko kung bakit kailangan nya ng space. Acceptance raw ika nga. Tanggap ko na ganito lang muna kami, pero sa kabilang banda ay may mga bagay pa rin akong hindi pa kayang tanggapin. Pero di bale na, matatanggap ko pa rin yun. Mahal na mahal ko siya.

Naalala ko bigla yung mga pangyayari bago kami magkita. Nasa 5^th floor ako at pababa na kami sana para kumain nang biglang may nakita akong taga-lhs na babae. Unang kita ko pa lang, alam kong siya na. bigla na lang kasing bumilis tibok na puso ko. Kinabahan ako na excited na makita siya ng harapan. Sumunod dun ay pumunta na kami ng server para sunduin si Kevin pero nakasalubong na namin siya bago bumaba. Excited pa rin ako ng mga oras na yan. Kinakabahan ako, pero yung kabang hindi natatakot kundi kaba dahil sa excitement na makita siya. Nang dumating na kami sa east wing, alam ko agad na andun siya kasi nakita ko siya. Lalong bumilis yung tibok ng puso ko. Gusto ko siyang harapin. Gusto ko siyang yakapin. Gusto kong sabihin sa kanya na “Babe, miss na miss na kita. Mahal na mahal kita. Sana bumalik na sa dati ang lahat. Andito lang ako. Hinding hindi kita iiwan,” tapos paguusapan namin yung plano naming sa valentines, pero sa kasamaang palad, tingnan lang siya habang naglalakad ang nagawa ko. Sa paglagpas nya sa amin, gusto ko siyang habulin. Gusto kong kumaripas ng takbo papunta sa harap nya. Ewan. Masyado akong baliw sa atensyon niya. Pagkatapos ng ganoong pangyayari, parang naubos yung lakas ko. Nakakapanghina; wala na naman akong nagawa. Gusto pa ni Kevin na sundan namin para makapagusap kami ni Fats pero umayaw ako (kahit gusting gusto ko).

Pag-akyat naming sa 5^th floor, nag-aasam pa rin ako na makikita ko siya. Kaya nag-abang ako sa corridor ng room namin. Hintay pa, hintay lang. hanggang sa nakita ko na nga siya. Hay. Papauwi na pala sila. Gusto kong sumunod sknya nung mga oras na yun. Gusto kong kunin yung bag at tumalon mula 5^th floor para mabilis akong makarating sa kanya.

Hay. Fatima.masyado na akong baliw sayo. Bakit mo pa kasi kailangan ng space? Hay. Pero naiintindihan ko, nalulungkot lang talaga ako kasi di na kita masyadong makikita, makakausap at makakatext. Sana lang, wag mo kong iwan bigla, kasi gagamitin ko yung space na gusto mo para magustuhan mo pa ako lalo. Alam mo na siguro yun. Asahan mong andito pa rin ako pagkatapos mong makapag-isip. Maghihintay ako para marinig ulit yung mga katagang “mahal na mahal kita at wala ng iba”, “I love you mostest”, “ I love you to infinity and beyond” at marami pang iba. Mahal na mahal kita Fatima. Walang iba. :))) <3

Gaano kabilis mag-move on?

Sun, 20 May 2012 19:28:16 +0800

Move-on, isa sa pinakamabigat na phase sa buhay ng taong umiibig. Ito yung parte ng buhay ng tao na kailangang ngumiti pero hndi kaya. Malulungkot, dahil naalala lahat ng pinagdaanan nyo sa ilang buwan, taon o dekada. Masaya para sa mga taong gusto ng kalayaan mula sa pagkasakal o sobrang sakit na nararamdaman dahil sa karelasyon. Ito rin ang oras para pagtuunan at pahalagahan ang sarili dahil kailangan tanggapin na hindi na sa’yo ang taong nagpahalaga sa’yo ng sobra.

Gaano nga ba kabilis dapat? Depende sa pagmamamahal na ibinigay mo sa isang tao. Pwede mo na ngang simulan pagkatapos ng break-up. Yung tipong isang segundo pa lang eh ayos lang sayo. Pwede rin naming kinabukasan, dahil lumipas na yung sakit ng nangyari kahapon o sa makalawa dahil sa isang pag-aaral raw, dalawang araw lang daw tumatagal ang sakit at ang susunod pa doon ay tinatawag na inarte. Kaya ba ang tawag sa mga taong di makamove-on ng ilang taon ay mga taong nag-iinarte lang? Isang napakalaking hindi. Sila kasi yung mga taong sobrang nagmahal na halos ibigay ang lahat para sa isang taong minamahal nila. Yung tipong hindi ka naging romantic o sweet sa mga naging nakaraan mo o ‘ di kaya’y unang beses mong nagmahal at sobra agad yung naibigay mo.

Sabi ng kaibigan ko, sa unang talong buwan lang raw masakit ang paghihiwalay. Yan yung tinatawag na 3-month rule o tatlong buwan para ikaw naman ang magmahal ang sarili mo at kalimutan ang sakit na binigay ng iyong nakaraan. Sa mga parte ng 3-month rule, ang unang buwan ang pinakamasakit dahil sariwa pa ang lahat. Hindi ito yung sagot na madadala mo sa alcohol para lang malinisan at lagyan ng betadine para matigil yung pagdurugo at mabilis gumaling. Parang nagkasugat ka pero andami mong tanong kung pano mo nakuha yung malaking sugat na yun. Dala ba ng katangahan o sadyang nagkaroon lang bigla. Pero hindi, bigla mong maalala kung paano mo nakuha at maalala mo ang lahat. Muling magdurugo at masasaktan.

2^ndmonth. Ito yung parte na nagsisink-in na sayo lahat ng nangyari. Narerealize mo lahat ng pagkakamali mo na sana di mo na lang ginawa at mga tama na sana ay pinagpatuloy mo na ang lahat. Pero huli na ang lahat at ang matitira sa’yo ay panghihinayang. “Sayang”, yan lang ang masasabi mo para sa ‘tayo’ na naganap sa inyo. Sayang ang bawat oras na ginugol nyo para sa isa’t isa na sana ay single ka at nagpapakasaya ngayon dahil di ka nag-iisip at nasasaktan. Magsisi ka kung bakit naging ganito ang mga bagay bagay at sisihin mo siya sa sakit na nararamdaman mo. Sasabihin mo sa sarili mo na, “bakit siya pa minahal ko.? $!$@#%@%^!!”. Pero hindi dapat. Dahil sa ilang buwan, taon o dekada man na nagkaroon ng ‘kayo’, naging masaya ka naman diba? Kinilig ka naman, patalon-talon at pagulong gulong sa kama habang binabasa niya ang bawat “I love you” o “I love you too” niya na kulang na lang ay kunin ka na ni lord at mapunta sa heaven sa sobrang sarap ng pakiramdam. Marami kang nalaman sa buhay dahil sa kanya; lalo na yung pagkakaiba ng tama at dapat na desisyon. Napapangiti ka rin niya sa bawat ngiti na lumilitaw sa kanyangmga labi.

3^rd month. Isang buwan na lang at matatanggap mo na rin na wala na kayo. Unti-unti mo nang makakalimutan lahat ng nangyari sa inyo. Masaya man o malungkot, matatanggap mo na hindi kayo para sa isa’t isa. ‘di ka na ganun ka-bitter dahil nagiging masaya ka na sa buhay mo kahit wala siya. Kahit nanghihinayang ka, sasabihin mo lang na ”okay lang, masaya na ako sa ganito.”, at pagkatapos ng ilang lingo bago matapos ang buwan na to, pwede ka na ulit magkaroon ng goal sa buhay mo kahit wala siya. Magkaroon ka ng plano sa sarili mo.

Kung gusto mo siyang maibalik sa buhay mo, “do better”, para ma-realize niya na mali ang break-up na nangyari sa inyo. Strive for the best, kung babalik man talaga siya, may ikakaproud sayo. Hindi lang sa sarili niya kundi sa lahat ng tao sa paligid niya. Think positive and be happy para mapansin niya ang pagbabago sa buhay mo. Mula sa pagiging malungkot, kaya mong maging matatag para harapin ang lahat ng bagyong darating sa buhay mo. Lalo na’t pag bumalik siya, mas kaya nyo na ang lahat ng problemang ibabato sa inyo. At ang huli Grow Up, kailangan nyo nang magmature, matuto sa mga pagkakamali ng kahapon. Kalimutan ang nagawa ang pagkakamali ng bawat isa. Wag nang ibabalik ang away na nangyari na dahil di makakausad. ‘di kayo makakagalaw kung puro nakaraan ng titingnan nyo. Maging masaya sa kasalukuyan at pagplanuhan ang hinaharap.

PAMPAGISING NA PANAGINIP.

Sun, 20 May 2012 19:27:49 +0800

May 18, 2012- nangyari angisang panaginip na sana hindi na lang ako nagising.

Pumunta siya sa bahay namin at syempre nasurpresa ako. Hindi ko alam ang tamang reaksyon para sa ganong tagpo. Nagkamustahan at konting usap sa pintuan bago ko papasukin. Parang huminto ang mundo nung makausap ko siya. Tinanong ko kung bakit siya nandito, sinabi niya na para raw balikan ako. And for that one moment, I kissed her. Parang langit ang naramdaman dahil sa sinabi niya. Pinapasok ko siya at pinaupo sa upuan. Pumunta ako ng CR para maghilamos at alamin kung totoo ang lahat ng nangyayari, totoo nga. Paglabas ko ay umupo ako sa tabi niya. Tinitigan ko siya dahil sobrang namiss ko siya. Dinikit ko ang noo ko sa noo niya. “wag mo na akong iiwan ha”, sabi ko. “oo, hinding hindi na.”, sagot niya. Tumulo ang luha ko sa sinabi niya. Sobrang saya ko sa mga sinabi nya. Niyakap ko siya ng mahigpit dahil sa sayang naramdaman ko. Yung mga taong nasa loob ng bahay namin, lahat sila e nakangiti. Masaya sila dahil na sa akin na ulit yung babaeng mahal na mahal ko.

Umakyat kami sa rooftop para ipakita sa kanya ang pangit kong paligid. Parang wala lang sa kanya and that’s the hint that she changed. ‘di na siya maarte tulad ng dati. Nagstay lang kami dun at nagkwentuhan nang hindi namalayan ang oras. Biglang dumilim na lang yung langit tapos umulan ng malakas. Pero bago yun may nakita siyang pamilyar na building kung saan dun raw nakatira yung malapit niyang kaibigan. “O sige punta sabihin mo sa akin kung kelan ka pupunta diyan, ako na lang pupunta sa’yo. Halika na, bumaba na tayo… malakas na tong ulan na to.” Bumaba kami at medyo basa sa ulan. Pupunta ako ng kwarto pero sabi ko muna sa kanya, “Hintayin mo ko dito sa labas (ng kwarto), aayusin ko lang tong magulong lugar na to.” Andun naman yung kapatid ko para kausapin siya.

Katatapos ko lang mag-ayos ng kwarto ng nagulat akong wala na siya sa labas. Tinanong ko yung mga kapatid ko kung nasaan na siya. Umalis na raw, pabalik balik raw siya kahihintay sa akin. (Ganun ba ako katagal mag-ayos wala pa nga atang isang minuto?). Ang alam ko mabilis lang ako nag-ayos ng kwarto pero paglabas ko e wala na siya. Hinanap ko siya sa loob ng bahay namin, pero di ko siya nakita kaya naghintay na lang ako. Umuwi na yung kapatid ko galing sa di ko alam na lugar, basing basa siya. “san ka galing?”, tanong ko. “Hinatid ko siya”, sagot niya. Gulat na lang ang naramdaman ko. Di ko alam na umuwi na pala siya. “Magpapatulong na lang raw siya sa kuya niya.”, sabi ulit ng kapatid ko. Bigla na lang bumigat ulit yung nararamdaman ko.

Take my hand; walk with me on a bright summer day. Come along and you will see everything is okay. Someone to care out every day; I believe in the things that you say.

Bigalng tumunog yung cellphone ng pinsan ko, may tumatawag. Nagising ako, panaginip lang pala. Pero lahat ng nangyari eh parang totoo. Basa yung mata ko dulot ng pagluha ko dahil dun. Bumaba ako at naghilamos. Gusto kong bumalik sa pagkatulog para mapanaginipan ko ulit. Parang gusto kong dun na lang ako. Mas masaya dun, mas masaya kami.

Nagkakakaroon nga siguro ng panaginip ang bawat tao para bigyan tayo ng sign ni God para sa mangyayari sa buhay natin. Para magising tayo sa mga bagay bagay na nangyayari sa atin. Para makapaghanda tayo sa mga pagbabago sa buhay natin – for better or for worse. Kung hindi man, dulot lang siya ng pag-iisip natin sa isang tao.

RADYO

Sun, 20 May 2012 19:18:02 +0800

Dalawang buwan ng bakasyon, boring di ba? Sino ba namang di mababato sa dalawang buwan walang ginagawa. Buong araw na tunganga, tulog at kain kaya tumataba. Sa bawat pagsapit ng gabi sa loob ng dalawang buwan na yan, may mga nakasaksak na headphone sa mga tenga namin at nakikinig ng radyo. Di namin pinapalampas yang TLC ni Papa Jack. Tuwa, kilig , awa, etc, halo-halong emosyon habang naririnig yan. Nag-iisip na “kung pano mangyari sa atin yang ganyang sitwasyon, kaya ba natin?” at dahil mahal namin ang isa’t isa, “OO naman. Tayo pa.”. Pagkatapos ng programang yan, palipat-lipat ng istasyon at ipapalipat sa isa dahil “yan yung kanta ko para sa’yo”. At buong madaling araw kaming ganyan hanggang sa makatulog ang isa o minsan pa nga, di na natutulog. Sobrang kilig ang hatid sa amin ng bawat kanta. Nakakainspire kasi yung mga awitin na kahit “anong mangyari tayo pa rin”, “kaya natin to”, “walang makakapagpahiwalay sa atin”- mga ganyang salita ang masasambit mo.

Pero yan yung mga panahong di niya ako mabitiwan dahil mahal na mahal niya ako. Lilipas din ‘to. Namimiss ko lang siya kasi ako na lang mag-isa ang gumagawa ng dapat eh kaming dalawa. Nakakamiss siya, SOBRA. Sana pwedeng paikutin pabalik ang mundo., ibabalik ko ang bawat awitin natin para di ka lumayo sa akin at hindi mo na ako mabibitiwan o di kaya ako na lang ang kakanta sa’yo para mas romantic. Hintayin mo ko, dahil hihintayin kita. Sabay nating kakantahin ang bawat awit na pinatugtog sa RADYO.

ONE MORE CHANCE

Sun, 20 May 2012 19:15:00 +0800

“Sometimes you have to break up to grow up, it takes two grownups to make a relationship works.”

Itong line sa one more chance ang pinaka-swak sa sitwasyon namin ngayon. “Nakakasawa”- ito naman yung pinakadahilan nya kung bakit siya nang-iwan. Sabagay, sino ba naman ang di magsasawa sa sunod sunod na away na halos araw-araw na nagaganap. Nakakapagod lalo na pag paulit-ulit yung dahilan. at anong dahilan? hinala, selos at pagdududa. Nagsimulang matanggal ang tiwala niya dahil sa isang usapan sa facebook na akala niya ay pinagpalit ko siya. Pero hindi. Nagpaliwanag ako sa kanya pero wala siyang pinaniwalaan kaya tinanggap ko na lang na landian para di na humaba ang usapan. Pagkatapos ng isang linggo, gumawa ako ng isang bagay na hindi ko aakalaing gagawin ng isang tulad ko para sa isang babae. Nagsorry ako sa tulong ng mga kaklase ko. Alam kong tanga ako nung araw na yun. Tinaas ko yung illustration board na may mga sticky notes kung bakit ko sya mahal at para sa mga kaklase ko, yung letters ng S-O-R-R-Y N-A-:(. May kasamang roses at token na bracelet para maalala niyang di ko na uulitin at gagawin ko lahat para makabawi. Pinunit ko rin sa harap niya yung picture ng ex ko na pinagseselosan niya.

Maraming namamatay sa malaking akala. Akala ko tapos na yun dahil sa sobra-sobrang time na binigay ko sa kanya para mapatunayang mahal ko siya. After 3 months, ibinalik niya lahat. At ako naman, ginawa din ang lahat para mawala yung duda. Pero walang nangyari, after 3 months again. Gusto niyang maging friends kami dahil sa mga ginawa ko. Wala na raw siyang tiwala. Pero come on, that was 6months ago, ginawa ko lahat ng makakaya ko para mapatunayan yun. But I was not that enough to prove that I changed a lot. Ginawa ko na siyang bisyo na halos lahat ng free-time ko, siya na ang kasama ko. I did everything to prove that i REALLY love her.

Ngayong wala na RAW kami, sana maging ganyan ang mangyari. Sana ma-realize nya yung halaga ko at malaman niya na “I am worth fighting for”. Malabo pero umaasa. Sana pag nagmature na siya, bumalik siya sa akin dahil pag nangyari yun, ako yung lalaki sa Glory of love- the hero that you’re dreaming of. Gonna live forever knowing that we did it all for the glory of love. Di ko na hahayaang mawala siya sa akin. Makaipon lang, at agad ko siyang pakakasalan.

Bitter ako.

Sun, 20 May 2012 19:14:00 +0800

Halos dalawang taon ng buhay ko, umikot sa isang babae. Siya yung babaeng minahal ko ng higit pa sa mga babaeng dumaan sa buhay ko. Kung ikukumpara yung pagmamahal na yun, kahit pagsama-samahin sila, kulang pa rin. Pero ngayon, masakit isipin na sa dalawang taon ng paghihintay mo sa kanya, sa pag-ayaw nya lang matatapos ang lahat — paasa.

Sa mga unang panahon na nalaman kong ayaw na nya, natatakot ako at hindi naniwala. Masyado kasi akong tiwala na hindi nya bibitawan lahat ng pinaghirapan namin, hindi niya basta-basta itatapon lahat ng pinagsamahan namin, at hndi nya ako pakakawalan. Ang akala ko kasi, mahal na mahal nya ako. Masyado akong umasa sa mga sinasabi at mga text niya. Nagsimula sa paghingi ng space and time para makapag-isip-isip, pero ang hindi ko alam na yung time and space na yun e para maka-move on siya. Habang ako’y naghihintay, aalis na pala yung taon hinihintay ko. Habang namimiss ko siya, kinakalimutan nya na pala ako.

Mahirap mag-move on sa isang relasyon na hindi naman naging kayo pero minahal, pinasaya, binigyan ng oras at importansya pero sa bandang huli ay iiwan ka. Ang hirap magsimula, masyado kasi akong nasanay na andyan sya lagi para magcomfort pag ganitong may problema. Yung maglalambing para gumaan yung pakiramdam mo. Mas madaling gagaan yung pakiramdam mo, pag andyan yung taong espesyal sayo na magpapasaya sayo.

Photo

Tue, 15 May 2012 08:29:12 +0800

Photo

Tue, 15 May 2012 07:58:27 +0800

paboritokoangpanda: #tweegram #kitkat #neversaynever (Taken...

Tue, 15 May 2012 07:57:35 +0800

paboritokoangpanda:

#tweegram #kitkat #neversaynever (Taken with instagram)

Photo

Tue, 15 May 2012 07:47:29 +0800

It's not about the relationship with no fights and arguments. Or the relationship where you "can't find anything wrong with them". It's always about the one in which you work through the differences, find their flaws, and still be unconditionally in love with them. To me, that is the perfect relationship. The one that can conquer all.

Tue, 15 May 2012 07:39:12 +0800

dzlkrstn: MY thing.

Mon, 14 May 2012 23:51:26 +0800

dzlkrstn:

MY thing.

Photo

Mon, 14 May 2012 18:48:49 +0800

forevermataba: THIS. Y U NO TEXT ME?

Fri, 10 Feb 2012 14:21:05 +0800

forevermataba:

THIS. Y U NO TEXT ME?

Im not Bob Ong, Im not PapaJack,Im simply Rhadson.: Sa tingin ko laban ito ulit ng sarili ko at ng mundo. Ako lang ulit,...

Fri, 10 Feb 2012 14:21:00 +0800

Im not Bob Ong, Im not PapaJack,Im simply Rhadson.: Sa tingin ko laban ito ulit ng sarili ko at ng mundo. Ako lang ulit,...:

matabangutak:

Sa tingin ko laban ito ulit ng sarili ko at ng mundo. Ako lang ulit, wala ng iba. Mas mabuti pa nga siguro na ganito muna ang buhay. Hindi gaanong ka komplikado. Darating ang tamang araw para problemahin ko ang mga bagay bagay. Lai Lo muna ako sa mga bagay bagay na gusto kong maramdaman, sarili ko…

yourwhoremoans:

Wed, 16 Nov 2011 21:37:15 +0800

yourwhoremoans:

Photo

Sat, 12 Nov 2011 23:02:14 +0800